Wereldondernemers - Kookboekenschrijver Jurino Ignacio

‘Hoe meer ik zelf doe, hoe beter het lukt’

Nederland kent bijna 200 nationaliteiten. Mensen die in een ander land geboren zijn, of van wie de ouders niet uit Nederland komen. Wat betekent die verscheidenheid aan achtergronden voor het Nederlandse ondernemerslandschap? In de serie Wereldondernemers spreken we met gepassioneerde ondernemers met een buitenlandse achtergrond. Wat doen zij dankzij hun achtergrond anders als ondernemer?

Jurino Ignacio (35) begon 4 jaar geleden een eigen blog met Antilliaanse familierecepten. Hij ging van een blog naar een cateringbedrijf, bracht een kookboek uit, pauzeerde de catering en begint binnenkort zijn eigen winkel en bakkerij. Inmiddels kan hij hier met zijn hele gezin goed van leven. “Mijn afkomst is het hart van mijn onderneming, maar in Nederland is mijn eigen ondernemershart pas gaan kloppen.”

Welke rol speelt je afkomst in jouw onderneming?

“Het begon als een hobby. Ik denk dat veel goede ondernemingen beginnen als hobby of passie. Ik wilde Antilliaanse familierecepten documenteren voor mijn kinderen. Mijn oma schotelde me vroeger altijd de lekkerste gerechten voor, totdat ik vertrok naar Nederland om te studeren. Ik wist dat ze te oud was om mijn eigen kinderen ook ooit te leren koken. Na 10 dagen waren er al 200 mensen op mijn recepten uitgekomen via google. Natuurlijk geeft dat een kick. Ik ging er steeds meer energie instoppen naast mijn baan als administratief medewerker. Elke avond kookte ik de lekkerste dingen, maakte foto’s en schreef er een blogpost over.”

Ben je een rasechte ondernemer?

“Ik ben geen geboren ondernemer. In het begin deed ik maar wat. Bezoekers vonden mijn eten er zo lekker uitzien dat ze me vroegen of ik voor ze wilde koken. Zonder erbij na te denken begon ik een cateringbedrijf. Er zat totaal geen logica achter. Ik werkte 14 tot 15 uur per dag om alle bestellingen af te werken en te bezorgen met de auto. Op een gegeven moment dacht ik: er moet toch een betere manier zijn om mijn geld hiermee te verdienen. Pas toen begon mijn ondernemershart te kloppen. Het koken kostte me veel meer moeite en uiteindelijk leverde het bloggen me meer geld op. Inmiddels hadden we al 70.000 likes op Facebook. Ik nam een sprong in het diepe en besloot een kookboek uit te geven. Ik redeneerde: als ik mensen meer zou enthousiasmeren om zelf Antilliaans te koken, zouden ze mijn website blijven bezoeken.”

En toen… had je ineens een goedlopend bedrijf?

“Tijdens het maken van het kookboek werd ik mij heel bewust van mijn eigen capaciteiten. Met een goede lamp en een nieuwe camera was ik goed genoeg om mijn eigen kookboek uit te geven in eigen beheer. Natuurlijk dacht ik toen wel vanuit commercieel oogpunt: hoe meer tussenpersonen, hoe minder je verdient. Nu moet ik wel toegeven dat mijn vrouw een uitgeverij heeft, dus zij kon mij helpen met de lay-out en de eindredactie. Toen het allemaal wat meer ging rollen, begon ik me steeds meer een ondernemer te voelen. Ineens hadden we al 5200 kookboeken verkocht en 200.000 unieke bezoekers per maand. Dat maakte me hongerig: ik wil meer leren en meer kennis opdoen om mijn bedrijf verder te ontwikkelen. Om me heen zie ik dat er nog zoveel meer mogelijk is als je maar hard werkt. Daarom volg ik momenteel een avondopleiding bedrijfskunde. Ik wil de technische kant van een bedrijf runnen beter leren kennen.”

Welke typisch Nederlandse eigenschappen vind je als ondernemer belangrijk?

“Alles wat ik weet van het ondernemen, heb ik in de praktijk geleerd. Nederlandse ondernemers zijn erg zelf-didactisch. ‘Waarom een vormgever inhuren als je ook zelf een cover kan ontwerpen met een beetje puzzelen en handigheid?’ Dat zit inmiddels erg in mij gebakken en dat krijg je er ook niet meer uit. Toch wil ik mijn kennis nog verbreden met een professionele opleiding.”

In hoeverre durf je risico te nemen?

“Wat zijn risico’s? Financieel neem ik genoeg risico’s als ik er voor de volle 100% achter sta. Een kookboek uitgeven in eigen beheer kost veel geld, het is maar afwachten of je dat terugverdient. Inmiddels zijn we bezig met een eigen pand. Sommige gerechten zijn goed als je ze zelf maakt, maar missen net dat ene ingrediënt. In onze winkel willen we kleine gerechten verkopen en pure ingrediënten uit de Antillen. Natuurlijk is dat ook een risico, maar ik sta daar volledig achter, dus ga ik de uitdaging aan. Ik zou niet veel risico nemen als het gaat om iemand mede-eigenaar laten worden van mijn ideeën. Voor samenwerkingen ben ik huiverig. Ik merk juist: hoe meer ik zelf doe, hoe beter het lukt. Dat geeft een fijn gevoel. Ik zal altijd proberen om vanuit dat idee mijn bedrijf verder uit te bouwen.”

Waar droom je nog van?

“Natuurlijk hoop ik zelf binnenkort terug te keren naar de Antillen om inspiratie op te doen. Maar ik geniet net zo erg van de verhalen van mijn lezers die het land bezoeken. Soms vinden ze de gerechten zo lekker dat ze daarom besluiten om een vakantie te boeken. 70% van de mensen die mijn blog bezoeken is niet Antilliaans. Met mijn verhaal en mijn onderneming zou ik graag het stigma op Antillianen wegpoetsen. Mensen denken dat wij lui en crimineel zijn. Daardoor heb ik erg veel moeite gehad met solliciteren. Ik wil laten zien dat het ook anders kan: wij houden ook van hard werken en onze dromen waarmaken!”

Met zijn succesvolle blogs trok Jurino Ignacio veel aandacht op het internet. Wil jij ook dat je bedrijf het online goed doet? Lees onze minigids ‘je bedrijf online profileren’. Vul hier je gegevens in. Je ontvangt een link in je mail, waarmee je de minigids kunt downloaden.