Wat zou violiste Zlata Brouwer doen?

Terug in loondienst of tot het uiterste gaan om je bedrijf te redden..?

Als ondernemer loop je vroeg of laat tegen problemen aan. Hoe je hiermee omgaat, bepaalt het succes van jouw bedrijf. In deze serie vertellen ervaren en beginnende ondernemers hoe zij hiermee omgaan.

Als ondernemer kun je de pech hebben dat je nét de verkeerde mensen aanneemt, die er vervolgens een potje van maken. Dat kan verregaande gevolgen hebben. Niet alleen kan je bedrijf daardoor in zwaar weer komen, ook fysiek en mentaal kan het ondernemerschap je dan te veel worden. En dan? Hoe ver ga je om je bedrijf te redden? Het overkwam violiste Zlata Brouwer. Zij is eigenaar van vioolschool, winkel en webshop Zlata Strijkinstrumenten.

Brouwer had een goede carrière in de financiële sector en runde daarnaast haar webshop in violen. ‘Dat was een hobby die steeds beter begon te lopen. Ik realiseerde me dat ik hier mijn brood mee kon verdienen. Op een bepaald moment was er zo’n enorme groei, dat ik zaken niet meer kon combineren met mijn baan. In de financiële sector moet je minimaal 60 uur per week werken, anders vlieg je eruit. Ik heb toen een andere baan gezocht voor 32 uur om daarnaast mijn site Vioolspelen.nl uit te kunnen bouwen.’

Secretaresse kon de functie niet aan

Het ging zo goed met de zaken dat Brouwer het werk niet meer alleen aan kon. ‘Ik huurde een freelance secretaresse in, een jong meisje. Op een gegeven moment werkte zij zo’n 30 uur per week voor mij. Alleen kon zij de functie niet aan. Toch trok ze niet aan de bel. De site groeide zo hard dat ik geen tijd had om haar goed te begeleiden. Uiteindelijk werd duidelijk dat ik niet meer met haar verder kon. Brouwer zat met de handen in het haar: ‘Ik had écht iemand nodig om ervoor te zorgen dat mijn bedrijf geen zooitje werd. Mijn vriend was op dat moment erg ongelukkig met zijn baan. Daarom besloten we dat hij bij mij zou komen werken.’

Achterstallige betalingen en problemen met belastingaangiften

Toen haar vriend bij haar in dienst trad, kwamen de lijken uit de kast. ‘Facturen bleken niet betaald te zijn en aangiftes bleken niet te kloppen. Mijn secretaresse had flinke steken laten vallen. Ik had haar daar meer in moeten begeleiden, maar zij had ook aan moeten geven dat ze het niet aankon.’ Vlak voor de zomer van 2013 ging het mis. Door de achterstallige betalingen en problemen met de belastingaangiften kon Brouwer minder instrumenten inkopen. ‘Mijn klanten hadden minder keus en bleven weg. Ik kwam in een negatieve spiraal terecht. Het was een vreselijk stressvolle tijd.’

Vriend ontslaan

Haar vriend deed onder andere haar administratie en zag de bui al hangen. ‘Hij wist dat het niet realistisch was om hem in dienst te houden. Ik kon zelf amper rondkomen, laat staan hem betalen. Ik kon niet anders dan hem ontslaan. Dat was moeilijk, maar we wisten allebei dat het niet anders kon. Het lukte hem niet direct om een nieuwe baan te vinden en mij stond het water aan de lippen. En dat terwijl we op dat moment samen een huishouden hadden. Dus dat zorgde voor extra veel stress.’ Gelukkig kon haar vriend via een vriendin op freelancebasis studenten gaan begeleiden. ‘Een blessing in disguise, want hij heeft dat uit weten te bouwen en verdient daar nu een leuke boterham mee.’

Tot het uiterste

Maar met Brouwers onderneming ging het nog altijd slecht. ‘Je kunt in zo’n geval twee dingen doen: opgeven en weer een baan zoeken of fysiek en psychisch tot het uiterste gaan. Ik wilde niet opgeven zonder te kunnen zeggen dat ik alles gedaan had om mijn bedrijf te redden. Als je me had gevraagd voor 5 euro je auto te wassen, had ik het gedaan. Ik gaf naast mijn webshop ook vioolles en ben als een gek mijn lespraktijk uit gaan breiden. Daarnaast heb ik Violin Lounge opgezet, een site waar mensen online viool kunnen leren spelen. Daar had ik relatief weinig opstartkosten aan.’

Pech

Het harde werken is beloond, want inmiddels draait Brouwers’ onderneming weer goed. ‘Ik had gewoon ontzettende pech. Ik kreeg alle financiële tegenvallers in één keer. Mijn bedrijf draaide goed, maar zo veel tegelijk kon ik niet aan. Gelukkig heb ik doorgezet. Je moet pas opgeven als je er echt alles aan gedaan hebt om je onderneming te redden. Als het dan nog niet gaat, dan moet je realistisch zijn.’