Wat zou Anne Kien doen?

Ondernemen én zorgen voor een gehandicapte zoon

Ondernemen is keihard werken om je doelen te bereiken. Dat is op zichzelf al topsport. Hoe kun je succesvol ondernemen als je ook nog eens moeder bent van een gehandicapte zoon? Teamtrainer en vergaderlocatie-eigenaresse Anne Kien vertelt hoe zij alle ballen in de lucht houdt.

Ondernemer is ze altijd geweest. ‘Al tijdens mijn opleiding tot docent drama verdiende ik mijn geld met van alles en nog wat. Mijn vader zei: “Als je zo veel verschillende dingen wilt doen, kun je het beste gaan ondernemen.” Direct na mijn studie ben ik een eenmanszaak gestart. Ik was toen nog voornamelijk bezig met theaterdingen. Nu run ik een eigen vergaderlocatie en geef ik trainingen aan teams. Daarnaast heb ik een boek geschreven over het leven met een gehandicapt kind: Zonder meer, zonder maar.’

Epileptische aanvallen

Haar zoon van 8 heeft een aangeboren CMV-infectie, waardoor zijn hersenen beschadigd zijn. Hierdoor blijft hij achter in zijn ontwikkeling en heeft hij epileptische aanvallen. ‘Het is voor mij als een extra programma dat altijd meeloopt op mijn harde schijf. De meeste ondernemers moeten focussen op 1 ding, maar ik heb altijd dat extra programma op de achtergrond: de zorg voor mijn zoon. Als ik een training geef, ben ik weliswaar volledig gefocust, maar ik ben me er altijd van bewust dat er een telefoontje kan komen met de mededeling dat hij een epileptische aanval heeft gehad.’

In de prijzen gevallen

De handicap van haar zoon levert veel extra zorg op. Maar het heeft geen invloed op Kiens succes. Ze is uitgeroepen tot Flevolandse Zakenvrouw van het Jaar en is al 3 keer in de prijzen gevallen met haar vergaderlocatie deVLOER. ‘Ik ben een hak-op-de-tak-ondernemer en -moeder. Dat heb ik inmiddels geaccepteerd. Daar bedoel ik mee dat ik continu switch van ondernemerschap naar moederschap. Zo houd ik alles draaiende. Ik wissel de zorg voor onze zoon af met mijn man en we hebben een heel team om ons heen van mensen die kunnen bijspringen wanneer dat nodig is.’

Niet 40 uur per week

Dat team is van groot belang voor Kiens ondernemersbestaan. ‘Als de neuroloog zegt dat mijn zoon op dinsdag langs moet komen, dan moet dat. Er is geen andere optie. De mensen om mij heen zijn op die momenten cruciaal. Zo is er bijvoorbeeld iemand die regelmatig voor mij invalt op de vergaderlocatie. Je hoeft niet 40 uur per week te werken om een succesvolle ondernemer te zijn. Ik doe wat ik moet doen in de uren die ik daarvoor nodig heb. Moet ik ‘s avonds doorwerken dan doe ik dat. Kan ik de dag op mijn gemak beginnen, dan doe ik dat. Zo kan ik de zorg thuis en het runnen van mijn bedrijf combineren.’

Het is wat het is

Niet in een slachtofferrol kruipen, is volgens Kien essentieel in haar situatie. ‘Ik ben zelf verantwoordelijk voor hoe ik met mijn zoon en mijn bedrijf omga. Natuurlijk ben ik wel eens verdrietig, maar ik ben niet in de oh-waarom-gebeurt-dit-ons-nou-modus gaan zitten. Het is wat het is en we moeten er het beste van maken.’

Overspannen

Maar dat betekent niet dat ze altijd alles onder controle heeft weten te houden. ‘Vorig jaar ben ik overspannen geraakt. Ik kon op een gegeven moment alleen maar huilen. Dat kwam doordat ik vond dat ik alle ballen zelf in de lucht moest houden. Ik denk dat veel zelfstandig ondernemers dat gevoel hebben, dat je alles zelf moet doen. Ik had de mazzel dat ik in de rustige zomerperiode door mijn hoeven ging en dat ik tijdens mijn overspannenheid een prijs won met mijn vergaderlocatie. Ik kon het me veroorloven rust te nemen en die prijs gaf me energie. Zo heb ik mezelf weer uit die overspannenheid weten te trekken.’

Geen ander leven

Binnenkort wordt haar zoon waarschijnlijk aan zijn hersenen geopereerd. ‘Dat is ontzettend ingrijpend en doodeng. Als je mij voor mijn zwangerschap had verteld dat ik een gehandicapte zoon zou krijgen, had ik nooit gedacht dat ik dat aan zou kunnen. Maar ik zou nu geen ander leven willen. Ik leer zó veel van deze situatie, mijn zoon en dochter brengen mij zó veel. Je hebt in iedere situatie een keus: de keus hoe jij ermee omgaat. Zoals mijn leven nu is, is het goed. Dat is de keuze die ik gemaakt heb.’