‘55-plussers kunnen we niet thuis te laten zitten’ – Dirk-Jan Padmos

Volgens HR-manager Dirk-Jan Padmos zijn we met z’n allen verantwoordelijk voor de toenemende groep 55-plussers die niet mee kan komen met de huidige generatie. Het is volgens hem onbetaalbaar én sociaal onwenselijk om ze zomaar thuis te laten zitten. Maar hoe moet het dan wel?

Dirk-Jan Padmos (40) keek als HR-adviseur en later als interim HR-manager jarenlang in de keuken bij diverse bedrijven. Nu gaat hij in vaste dienst bij het familiebedrijf Kloosterboer als Group HR-manager. In heel West-Europa verleent dit bedrijf uiteenlopende diensten voor gekoelde voedsellogistiek. Padmos signaleert dat 55-plussers moeite hebben om het tempo van de jongere generatie bij te benen. ‘Wij moeten ze op een of andere manier meenemen in nieuwe ontwikkelingen. We kunnen de verantwoordelijkheid niet alleen maar bij die 55-plussers neerleggen. Het is voor de samenleving sociaal onwenselijk én onbetaalbaar om die mensen vanaf hun 55-ste thuis te laten zitten. Dat kan niet, uitzonderingen daargelaten. Er moet in onze mentaliteit iets veranderen. Benader 55-plussers als serieuze kandidaten. Misschien kunnen we het voor bedrijven goedkoper maken om die mensen te hebben én te behouden. Je krijgt nu alleen belastingvoordeel als je iemand aanneemt, maar hoe zit het als je ze behoudt? Op basis van de cao zijn 55-plussers vaak de duurste krachten, dat kunnen veel bedrijven niet betalen. Waar ligt het kantelpunt?’

De drie HR-don’ts volgens Dirk-Jan Padmos, in willekeurige volgorde:

  1. De ‘beste techneut’ of oudst gediende promoveren naar leidinggevende. Dat is wat mij betreft een echte killer; managen van mensen is niet iets wat je er even bij doet.
  2. Op de plek van de lijn gaan zitten. De lijn weet vaak heel goed hoe het (anders) moet. Te vaak denkt HRM de oplossing wel te weten en hiermee direct aan de slag te kunnen. Zelfs als HRM gelijk heeft begin je zonder draagvlak niets.
  3. Te veel de rol opnemen van ondersteuner van het personeel, het vervullen van de oude personeelsfunctionaris-rol.

‘Iedereen moet een tijdje voor zichzelf werken’

Als HRM’er is geen dag hetzelfde, continue zoek je naar creatieve oplossingen voor uiteenlopende problemen. ‘Het is heel makkelijk om als HRM’er te roepen dat je moet denken en doen als een ondernemer’, zegt Padmos. ‘Je weet pas echt wat ondernemerschap inhoudt, als je zelf ondernemer bent geweest. Ik raad iedereen aan om een tijdje voor zichzelf te werken. Het denken als een ondernemer leidt tot andere oplossingen en beslissingen.’ Bovendien vindt hij dat je moet rouleren in verschillende branches en bedrijven om beroepsblindheid te voorkomen. ‘Ik vind het niet verstandig om heel lang voor een werkgever te werken. Bovendien, stel dat je wordt ontslagen en je werkt al twintig jaar bij hetzelfde bedrijf, dan ben je niet aantrekkelijk meer voor een ander bedrijf.’

Niet alleen maar zzp’ers

Padmos is een groot voorstander van het inhuren van tijdelijke kennis en specifieke ervaring. ‘Het is op dat moment wel duurder, maar de kosten vallen weg als het niet meer nodig is. Kijk wel altijd naar de kosten en baten. Heb ik iemand nodig voor vijf jaar, of is het maar een half jaar? Is het een half jaar, laat dan vooral een externe z’n kunstje doen. Alleen maar zzp’ers? Daar geloof ik niet in. Alle kennis en kunde in je organisatie is heel vluchtig als je alleen maar met externen werkt. Het collectief geheugen én moraal in de vaste kern is heel belangrijk om te waarborgen.’

Van administratief medewerker naar kleuterleider

Laat mensen doen waar ze goed in zijn, dat is volgens deze HR-manager heel belangrijk. ‘Ik zou graag willen dat iedereen voldoende intrinsiek wordt gemotiveerd om aan zichzelf te blijven werken. Dat hoeft voor mij niet per se in het eigen werkveld te zijn. Als iemand van de crediteurenadministratie veel liever kleuterleider wil worden, dan vind ik dat je daar als bedrijf in moet investeren. Je hebt aan die medewerker gedurende de opleiding een hele loyale werknemer, hij is blij dat hij die kans krijgt. En tegelijkertijd schept het ruimte voor iemand die dat werk wel graag wil doen. Een win-win-situatie. Ontslagvergoeding is vaak veel duurder en heeft ook nog een negatief bij-effect: collega’s voelen zich vaak onveilig.’

Wwz gaat drama’s veroorzaken

Padmos maakt zich zorgen over de Wwz: ‘Het is heel veel moeilijker om mensen te ontslaan. Werknemers nutten dit uit en proberen er een slaatje uit te slaan. Dossiervorming was al belangrijk, maar is nu nog veel belangrijker. Stel je voor; je neemt de stap naar de rechter voor ontslag, maar de rechter zegt dat je niet mag ontslaan op grond van de Wwz. Het bedrijf komt niet van de persoon af en dat kost een vermogen. Ik voorzie drama’s en maak me echt wel zorgen om de uitwerking van de wet.’